Krantenkoorts

in

Krantenkoorts 1

"Ik lees geen kranten. Wat in kranten staat is een verzonnen wereld."
(Daniil Charms)

Een krant, een vis, twee mannen. Slim zou het zijn om naast elkaar te blijven staan, om de onmogelijkheid van communicatie tussen verschillende werelden te accepteren. Dapper daarentegen is het om te proberen gebruik van elkaar te maken.

Tekst: Bernhard Christiansen
Dramaturgie: Maurits Cornelis
Spel: Bernhard Christiansen en Maurits Cornelis

Krantenkoorts speelde op verschillende festivals (o.a. Mooie Woorden, Etcetera, FRANJE, Fringe) en werd in 2005 door de VPRO als hoorspel uitgezonden.

Krantenkoorts gaat heel uitgekookt om met de spanning tussen ‘sérieux’ en humor en weet net daardoor een geslaagd absurdistisch stuk af te leveren. (…) een prachtig absurdistisch stuk, dat op geen enkel moment dreigt te vervallen in nihilisme.(...) Krantenkoorts en hun makers verdienen dubbel en dik hun plaats op de podia en zouden wellicht ook door een Vlaams publiek zeer gesmaakt worden.
Bart Magnus (van het Vlaamse internetmagazine Urbanmag.be, http://www.urbanmag.be/artikel/930/tegen-het-wegrotten-van-de-darmen)

De twee heren in Krantenkoorts doen me in hun vertwijfeling, hardvochtigheid en melancholie denken aan het vroege Herenleed van Armando en Cherry Duyns. Nog mooier dan hun spel vond ik echter de tekst - juweeltjes van absurdisme op het grensgebied van toneeltekst, prozaminiatuur en pure poëzie.
Ingmar Heytze

Krantenkoorts, tsja, wat zal ik zeggen. Ik verwachtte een krankzinnige dialoog. Dat klopte en de ervaring was nog beter: de beelden en de tekst waren absurd en herkenbaar tegelijk. Zwanger van een sfeer die je in slaap wiegde en aan de andere kant door elkaar rammelde. Gebruikmakend van interessante combinaties van speeltechniek werkte Krantenkoorts mij op de lachspieren en bracht een gevoel van melancholie boven. Krantenkoorts zie je niet, Krantenkoorts voel je.
Hugo den Toom


Back to top